De eerste stappen zijn gezet, m’n schema’s zijn compleet omgegooid door m’n coach (halleluja) en ik heb eindelijk weer het gevoel dat ik m’n lichaam voed, laat herstellen en kracht geef. Iets wat ik zelf erg jammer vindt van de afgelopen maanden is dat mijn angst voor koolhydraten eerst bijna volledig was weggenomen en vervolgens weer compleet werd opgebouwd.

Inmiddels is dus alles weer omgegooid en is die angst legit verdwenen. Ik eet zó chill, voel me zo goed, heb zoveel meer energie en m’n gewicht gaat elke dag omlaag. Ik ga nog met deze macro’s* door tot eind juni en pas dan (ja, echt pas dan) begint m’n cut. Ik zal dus een vrij korte ‘lage’ periode hebben. De meningen daarover zijn uiteraard verdeeld, maar ik sta er volledig achter en weet dat dit voor mij het beste zal werken. Het duurt nog even, maar gek genoeg kijk ik er ontzettend naar uit. Ik ben gewoon zo benieuwd wat ik uit ga pakken, wat ik allemaal te zien krijg en hoe m’n lichaam gaat veranderen.

In de relatief hoger periode waarin ik nu nog zit probeer ik optimaal te bouwen, nog spiermassa aan te maken en zo goed mogelijk te trainen. Ik weet wat ik in ieder geval niet wil, en dat is geen massa overhouden als m’n vet% omlaag gaat. Dus ik probeer m’n massa zo groot mogelijk te houden.

Het fijne aan m’n hoge koolhydraten is dat ik nu ook echt de energie heb om maximaal te trainen in de gym, en daarnaast ook gewoon nog naar school te gaan en te werken. En ja, de laatste maanden voor m’n wedstrijd wordt dat wel anders. Maar gelukkig ben ik daar op voorbereid. Want een echte meid is altijd voorbereid.

Toch realiseer ik me dat je nooit genoeg voorbereid kunt zijn, er zullen zoveel moeilijke, leuke, zware en verschillende momenten op mijn pad komen de aankomende maanden, maar ik kan het oprecht alleen maar omarmen. Ik loop al jaren met dit doel in m’n hoofd rond en dat ik deze kans nu creëer voor mezelf maakt me ontzettend gelukkig. De struggle wordt real, maar dat is waar ik voor kies.

Ik betrap mezelf erop dat ik de hele week blogs lees, vlogs kijk van andere atleten (en eigenlijk alleen maar atleten uit de VS) om zoveel mogelijk te weten te komen van wat me te wachten staat.
Om naast alle praktische dingen mezelf en m’n mind ook voor te bereiden kies ik er elke ochtend voor om een momentje voor mezelf te nemen. Ik lees ‘Ons Dagelijks Brood’, lees een paar goede stukken van www.medium.com/personal-growth (tip van m’n coach) en begin de dag met gebed.

Misschien iets waar veel van jullie zich niet in kunnen vinden, maar wel iets wat mij helpt, kracht geeft en de moed geeft om écht te doen wat ik wil en mijn doelen te behalen. Daarnaast schrijf ik elke dag voor mezelf op wat er door me heen gaat, wat ik wil, wat ik die dag wil behalen, wat ik op de lange termijn wil behalen of iets wat me gaande houdt. Ik heb dit eigenlijk overgenomen van Emily Hayden, een geweldige atlete uit de VS die onlangs de NY Pro en Toronto Super Show heeft gedaan. Iemand die me ontzettend inspireert om elke dag het beste uit jezelf te halen en te gaan tot je niet meer kunt. Ik denk dat het belangrijk is om die momenten voor jezelf te nemen. En voel je nou niets voor websites en bijbels, ga dan gewoon lekker een stuk lopen, geniet van de natuur om je heen, lees een boek, ga ergens zitten met een kop koffie. Neem gewoon de tijd voor jezelf, bedenk wat je wil en wees niet bang om daar ook écht voor te gaan.

Om daar nog even op door te gaan, iets wat ik vanmorgen las herinnerde mij aan het feit dat ik ontzettend bang was om te zeggen ‘Ik ga een bikinifitnesswedstrijd doen.’, waarom?
Omdat mensen meteen hun oordeel klaarhebben, de een ziet het als aandacht vragen (vraag me niet waarom maar mensen denken echt zo), overdreven, onzin, of gevaarlijk voor jezelf en je gezondheid. Ik was bang dat mensen zo over me zouden denken. ‘Och die Anne heeft nu ook weer plannen, heb je het al gehoord? Ze gaat een wedstrijd doen.’. Inmiddels heb ik het punt bereikt dat het me gewoon niet uitmaakt. Ik weet dat mensen hun oordeel altijd klaar hebben staan, en dat is nou eenmaal zo. Ga ik daar iets aan veranderen? Nee. Ga ik m’n dromen laten liggen omdat iemand anders er iets van vindt? Nee. Dat heb ik in het verleden veel te vaak gedaan en dat wil ik absoluut niet meer. ‘The only way to avoid pissing people off is to do nothing important.’.

Ik ga dit doen, ik wil dit, ik heb er zin in, ik ga alles geven en mezelf overtreffen als nooit tevoren. En niemand kan me stoppen.

Anne

 

 

*Ik vermeld mijn exacte macro’s niet, omdat ik niet wil dat mensen dit klakkeloos overnemen. Je macro’s en behoeften zijn persoonlijk.

Advertisements